ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΣΑΒΒΑΤΟ 11 ΑΠΡΙΛΗ, ΔΗΜ.ΑΓΟΡΑ ΚΥΨΕΛΗΣ

Ημερομηνία: Σάββατο 11 Απρίλη
Χώρος: Δημοτική Αγορά Κυψέλης (Φωκίωνος Νέγρη 42)
Ώρα έναρξης: μετά τις 6.00 μμ
Πρόγραμμα εκδήλωσης:
· παζάρι οικονομικής ενίσχυσης (καθόλη τη διάρκεια)
· έκθεση φωτογραφίας
· στις 8.20 μμ θα υπάρξει παράσταση της θεατρικής ομάδας της YRE από τα ίδια τα παιδιά μεταναστών (σπονδυλωτό στηριγμένο σε αυτοβιογραφικές στιγμές της ζωής τους)
· πλήρης μπουφές με αφρικανικό και ασιατικό φαγητό, γλυκά και ποτά
· συναυλία με νεανικά συγκροτήματα και συγκροτήματα της «2ης γενιάς». Θα παίξουν οι:
o OUT OF AFRICAANS
o MEDUSA’S GAZE
o Ω-MEGA
o ANOTHER LITTLE GIRL UNDER THE SEA
o NOU SPECUL
o ALDRI + NIKOS

Υ.σ. ελεύθερη είσοδος (πληρώνονται φαγητό-ποτά).
……………………………………… ……………………………………………………………………………………………..
Εμείς τα παιδιά των μεταναστών που γεννιόμαστε, μεγαλώνουμε, μορφωνόμαστε, ζούμε και ονειρευόμαστε εδώ, είναι καιρός να απαιτήσουμε τα δικαιώματα μας. Αν δεν το κάνουμε εμείς, δεν θα το κάνει κανείς άλλος!
Η κυβέρνηση ψήφισε τον Δεκέμβρη ένα νόμο για μας χωρίς εμάς! Πολύ συνηθισμένο… Ο νόμος προβλέπει πως θα μας δίνουν μια μίζερη 5ετή άδεια παραμονής όταν φτάσουμε τα 18 μας, εφόσον γεννηθήκαμε εδώ, αποφοιτήσαμε με επιτυχία πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και οι γονείς μας ζουν ακόμα νόμιμα στην Ελλάδα. Όλα αυτά στην …εκπληκτική τιμή των 900 ευρώ παράβολο!
Μας …πουλάνε δηλαδή μια μικρή δόση από το «μέλλον» μας (!!) κι ας μας ανήκει όλο το μέλλον μας γιατί εδώ γεννηθήκαμε!!
Το Συμβούλιο της Ευρώπης –σε ανακοίνωση του- λέει στην κυβέρνηση πως ο νόμος τους είναι παράνομος, γιατί μας δίνει ακόμα λιγότερα δικαιώματα (!) από ανθρώπους που δεν γεννήθηκαν αλλά ζουν ως μετανάστες εδώ και στα 10 χρόνια δικαιούνται να κάνουν αίτηση για την υπηκοότητα…!
Αυτή την αδικία που η κυβέρνηση βάφτισε νόμο, εμείς θα την παλέψουμε με όλα τα μέσα.
ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:
• Απόσυρση του νόμου της κυβέρνησης για τα παιδιά των μεταναστών.
• Ελληνική υπηκοότητα σε όλα τα παιδιά που γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν εδώ!

Γι’ αυτό σας καλούμε στην εκδήλωση μας για να ενώσουμε τις φωνές μας και να δείξουμε σ’ αυτούς που αποτελούν τους κυβερνώντες μας, πως είμαστε πολλοί και πολλές και πως θα συνεχίσουμε μέχρι κανένας μας να μην έχει λιγότερα δικαιώματα από αυτά που μας αξίζουν!
……………………………………………………………………………………………………………………………..
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΜΠΑΝΙΑ «ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ…»
H καμπάνια "ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ..." είναι μια πρωτοβουλία της ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ - Youth against Racism in Europe(Y.R.E.). Είναι μια καμπάνια στην οποία πρωταγωνιστούν τα ίδια τα παιδιά της δεύτερης γενιάς μεταναστών. Μια γενιά χωρίς δικαιώματα, που ψάχνει και βρίσκει το δρόμο της για να κατακτήσει αυτά που της στερούν.

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ + ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ ΤΗΣ "2ης ΓΕΝΙΑΣ"

Η μη κερδοσκοπική οργάνωση ANCE οργανώνει εργαστήρια θεατρικού παιχνιδιού και φωτογραφίας για νέους μετανάστες 2ης γενιάς ηλικίας 16-25 χρονών (που έχουν γεννηθεί ή ήρθαν σε μικρή ηλικία στην Ελλάδα).

Το αποτέλεσμα των εργαστηρίων θα παρουσιαστεί στο ευρύ κοινό με μορφή παράστασης ή έκθεσης αντίστοιχα για τη φωτογραφία, στα πλαίσια του διεθνούς φεστιβάλ «Μετανάστες 2ης γενιάς : Ευρωπαίοι πολίτες χωρίς δικαιώματα» που θα οργανωθεί τον Νοέμβριο του 2009 στην Αθήνα.

Τα εργαστήρια ξεκινούν την Πέμπτη 30 Απριλίου 2009 και ώρα 18:00 στη διεύθυνση Μιαούλη 15α , 2ος όροφος , Ψυρρή . Δεν υπάρχει κόστος συμμετοχής. Εκδήλωση ενδιαφέροντος έως 22 Απριλίου στα τηλ. 210-8215343 και 210 8215044. Yπεύθυνη προγράμματος: Μπεκριδάκη Γεωργία

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΙΝΦΟ-ΚΑΦΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΓΕΝΙΑ

Εκδήλωση για την λεγόμενη δεύτερη γενιά ή αλλιώς τα παιδιά των μεταναστών θα γίνει στην κατάληψη του ΙΝΦΟ-ΚΑΦΕ στου Ζωγράφου, στην πλατεία Γαρδένια, αυτή την Κυριακή 29 Μάρτη, στις 7.00 μμ. Ομιλητές στην συζήτηση θα είναι από την καμπάνια "'Οχι στον ρατσισμό από κούνια" και από την εκστρατεία της YRE "Έχουμε ένα όνειρο".

ΓΕΝΝΙΟΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ Ή ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ;

Αναδημοσίευση από εφημερίδα "Ελευθεροτυπία" (26/03/09)

«Ελληνας και γεννιέσαι και γίνεσαι».

Στη βάση αυτής της θέσης η Ελληνική Ενωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου παρουσιάζει απόψε στις 6.30 στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ τις προτάσεις της για ένα νέο κώδικα ελληνικής ιθαγένειας, κωδικοποιώντας τη διαδικασία καθορισμού ιθαγένειας ώστε η απόκτησή της να αποτελεί δικαίωμα του ενδιαφερομένου και να μην εξαρτάται από τη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης. «Οι προτεινόμενοι κανόνες είναι κοινωνικά επιβεβλημένοι, δίκαιοι και πολιτικά εφικτοί», όπως αναφέρει και η αιτιολογική έκθεση του σχεδίου νόμου.

Οι προτάσεις

Η Ελληνική Ενωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου προτείνει:

**Τα παιδιά των αλλοδαπών που γεννιούνται στην Ελλάδα να μπορούν να πάρουν ιθαγένεια προαιρετικά με δήλωση των γονέων για τη δεύτερη γενεά μεταναστών που μένει στην Ελλάδα τουλάχιστον 5 χρόνια και υποχρεωτικά με τη γέννηση για την τρίτη γενεά.

**Υποχώρηση του «δικαίου του αίματος» όταν έχει μεσολαβήσει μακρά αλληλουχία γενεών χωρίς πραγματική σύνδεση με την ελληνική πολιτεία.

** Πέντε χρόνια προηγούμενης παραμονής του αλλοδαπού στην Ελλάδα ως προϋπόθεση της αίτησης πολιτογράφησης.

**Κατάργηση της υποχρέωσης προσκόμισης στοιχείων για «το ήθος και την προσωπικότητα» του αιτούντος.

**Υποχρέωση αιτιολογίας για την άρνηση πολιτογράφησης.

Πολίτες υπό απέλαση μέχρι τα 18

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΣΩΤΗΡΧΟΥ

«Εχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου». Με αυτά τα λόγια ο Δημήτρης Ακινόλα περιγράφει στην «Ε» την... εμπειρία που είχε την περασμένη βδομάδα.

Συνελήφθη «μέρα μεσημέρι στο Παγκράτι για εξακρίβωση. Τους έδειξα το μόνο χαρτί που έχω ότι έχω γεννηθεί εδώ. 23 χρόνια και δεν έχω άλλο χαρτί, ούτε ταυτότητα ούτε την υπηκοότητα καμιά χώρας». Εμεινε στο κρατητήριο τέσσερις μέρες και μετά ήρθε αντιμέτωπος με το αδιανόητο: διοικητική απέλαση. «Δεν μπορώ να το πιστέψω. Δεν έχω πάει καν στο εξωτερικό. Δηλαδή πού θα με στείλουνε; Ούτε και οι ίδιοι γνωρίζουν. Εδώ γεννήθηκα, εδώ μεγάλωσα, εδώ πήγα σχολείο, εδώ είναι οι φίλοι μου. Από τη στιγμή που έχω γεννηθεί εδώ πιστεύω ότι έπρεπε να με βλέπουν ως Ελληνα πολίτη αφού έτσι αισθάνομαι. Δεν μπορώ να καταλάβω αυτή την κατάσταση. Δεν θέλω να απελαθώ. Σε καμία περίπτωση. Και πού να πάω; Δεν έχω απολύτως καμία σχέση με καμία άλλη χώρα. Εδώ είναι όλη η ζωή μου. Είναι δυνατόν να με στείλουν σε μια χώρα από την οποία κατάγονται οι γονείς μου;».

Παιδί Αφρικανών, είναι ακόμη ένα θύμα μιας πολιτικής που δεν αναγνωρίζει τα παιδιά που γεννιούνται και μεγαλώνουν στη χώρα μας ως Ελληνες πολίτες, αλλά τους δίνει τη δυνατότητα εφ' όσον έχουν γεννηθεί εδώ, όταν ενηλικιωθούν και ολοκληρώσουν την υποχρεωτική εκπαίδευση, να πάρουν άδεια επί μακρόν διαμένοντος μετανάστη κι αυτό μόνο αν και οι δύο γονείς τους ζούνε νόμιμα στη χώρα μας και εφ' όσον καταβάλουν ένα τσουχτερό παράβολο 900 ευρώ.

«Η εξάρτηση της νόμιμης παραμονής των άνω των ενηλίκων τέκνων υπηκόων τρίτων χωρών από τη νομιμότητα της παραμονής των γονέων τους, είναι μια νομική ακροβασία που κινείται στο χώρο του παραλόγου και αντιτίθεται στην ευρωπαϊκή οδηγία», λέει η δικηγόρος του και πρόεδρος της «Ελληνικής Δράσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα» Ηλέκτρα Κούτρα: «Θα έπρεπε "τα παιδιά της δεύτερης γενιάς" μεταναστών να μπορούν κατά την ενηλικίωσή τους να αποκτούν την ελληνική υπηκοότητα εφ' όσον το επιθυμούν με απλή δήλωσή τους».

ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΝΕΟ ΚΩΔΙΚΑ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Ε.Ε.Δ.Α.

Αναδημοσίευση από εφημερίδα "Καθημερινή" (25/03/09)

Οι απορριπτικές αποφάσεις δεν αιτιολογούνται και οι απαντήσεις στις αιτήσεις μπορεί να καθυστερήσουν 10-15 χρόνια. Κύριο επιχείρημα για την απόδοση ελληνικής ιθαγένειας ή ελληνικής υπηκοότητας είναι να κυλά αίμα ελληνικό στις φλέβες (ακόμη και πολλές γενιές πίσω, όπως στις περιπτώσεις Ελλήνων του εξωτερικού). Σε εξαιρετικές περιπτώσεις η ανυπαρξία αίματος ελληνικού μπορεί να παρακαμφθεί εάν διαπιστωθεί ελληνική συνείδηση. Αλλά κι αυτή δεν ορίζεται ως προς το νόημά της στον Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας.

Επιπλέον έχει επανειλημμένως χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο πολιτικής εις βάρος ομάδων ομογενειακών πληθυσμών. Χαρακτηριστική η μεταχείριση ομογενών από την Τουρκία και την Αλβανία (OTA) από τη δεκαετία του 1950 έως τα μέσα του 1980 και η ανάλογη πολιτική αυστηρής και καθολικής μη πολιτογράφησης Αλβανών πολιτών, κατόχων του Ειδικού Δελτίου Ταυτότητας Ομογενούς (ΕΔΤΟ) από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 έως τον Νοέμβριο 2008. Τότε με απόφαση του υπ. Εσωτερικών, κ. Πρ. Παυλόπουλου «ξεμπλόκαραν» 28.867 αιτήσεις πολιτογράφησης ομογενών από την Αλβανία που εκκρεμούσαν έως και 15 χρόνια.

Ο Κώδικας Ελληνικής Ιθαγένειας, λοιπόν, αν και θεσπίσθηκε τον Νοέμβριο 2004 χαρακτηρίζεται από έγκριτους νομικούς ως «εσωστρεφής και άτολμη νομοθετική παρέμβαση» και κρίνεται ότι «παραγνωρίζει τις προκλήσεις που θέτει το φαινόμενο της μετανάστευσης για το κράτος Δικαίου και τη συνοχή της ελληνικής κοινωνίας τον 21ο αι.».

Γι’ αυτό η Ελληνική Ενωση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου προτείνει ένα νέο Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας με στόχο να διαμορφωθεί «ένα σαφές και συνεκτικό πλαίσιο δικαίου ιθαγένειας με ρυθμίσεις που θεωρούνται κοινωνικά επιβεβλημένες, δίκαιες και πολιτικά εφικτές».Βασικό στοιχείο του προτεινόμενου Κώδικα αποτελεί η υποχώρηση του «δικαίου του αίματος» και η αντικατάστασή του με το «δίκαιο του εδάφους». Σύμφωνα με το τελευταίο -που εισήγαγε το 2000 στον Κώδικα Ιθαγένειάς της η «σκληρή» στα θέματα αυτά Γερμανία- η γέννηση σε μια χώρα παρέχει δικαίωμα ιθαγένειας, διότι καθεαυτό το γεγονός δημιουργεί πραγματικούς και δυνατούς δεσμούς με τη χώρα. Με μια τέτοια ρύθμιση θα λυνόταν άμεσα το σοβαρότατο πρόβλημα της «δεύτερης γενιάς» μεταναστών που σήμερα είναι υποψήφιοι προς απέλαση μετά την ενηλικίωσή τους.

Από την ΕΕΔΑ προτείνεται να μειωθεί η προϋπόθεση της παραμονής στην Ελλάδα για αίτηση πολιτογράφησης από τα 10 σε πέντε χρόνια. Το παράβολο των 1.470 ευρώ, που είναι το ακριβότερο στην Ε.Ε. μπορεί να μειωθεί σε 300 ευρώ. Προτείνεται να καταργηθεί η υποχρέωση προσκόμισης στοιχείων για το «ήθος και την προσωπικότητα» του αιτούντος, αφού το Ποινικό Μητρώο καλύπτει τις σχετικές αναφορές. Αιτείται η επαναφορά της συνέντευξης σε κάθε περίπτωση πολιτογράφησης και η υποχρέωση αιτιολογίας για την άρνηση πολιτογράφησης. Επίσης, η κωδικοποίηση της διαδικασίας καθορισμού ιθαγένειας, ώστε αυτή να μην εξαρτάται από τη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης αλλά να αντιστοιχεί σε αγώγιμο δικαίωμα του ενδιαφερόμενου. Ακόμη, να εισαχθεί το δικαίωμα οικειοθελούς αποβολής ιθαγένειας και η κατάργηση κάθε ενδεχόμενου αναγκαστικής αποβολής ιθαγένειας.

Το σχέδιο νόμου που επεξεργάστηκε η ΕΕΔΑ και το οποίο στάλθηκε για σχολιασμό στους εκπροσώπους κομμάτων και τον υπ. Εσωτερικών θα παρουσιασθεί σε δημόσια εκδήλωση την Πέμπτη, όπου θα τοποθετηθούν τόσο ο υπ. Εσωτερικών όσο και εκπρόσωποι των κοινοβουλευτικών κομμάτων.

ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΗΣ 21ης ΜΑΡΤΗ

Παρ’ όλη την δυνατή βροχή, μετανάστες και Έλληνες διαδηλωτές, πραγματοποίησαν τελικά με μαχητικότητα την αντιρατσιστική πορεία το Σάββατο 21 Μάρτη. Κατά την γνώμη μας η συμμετοχή κυμάνθηκε στα 2.000 άτομα, αποδεικνύοντας πως αν δεν υπήρχε αυτή η καιρική αντιξοότητα, η πορεία θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μια από τις μεγαλύτερες αντιρατσιστικές πορείες.
Πολύ μαζική ήταν η συμμετοχή μεταναστών και προσφύγων. Με οργανωμένα μπλοκ συμμετείχαν: η Κοινότητα Μπαγκλαντεσιανών Ελλάδας, οι Πακιστανικοί Σύλλογοι ΟΜΟΝΟΙΑ και “Ελληνοπακιστανικός”, ο Σύλλογος Μαροκινών Σαχαριάν, ο Σύλλογος Μαροκινής Κοινότητας στην Ελλάδα, η Ένωση Αφρικανών Γυναικών, η Ένωση Νιγηριανών Γυναικών, οι Φιλιππινέζοι της KASAPI, ο Σύλλογος “ACTION CONGO”. Ενώ και μετανάστες άλλων χωρών αναμείχθηκαν στα διάφορα μπλοκ.
Στο μπλόκ της YRE βρέθηκαν από κοινού –όπως παραδοσιακά κάνουμε- έλληνες μαζί με μετανάστες και πρόσφυγες, ενώ ξεχώρισαν τα παιδιά των μεταναστών στο πανό της εκστρατείας μας «ΈΧΟΥΜΕ ΈΝΑ ΟΝΕΙΡΟ». Και σίγουρα τα συνθήματα τους σημειώθηκαν. Για την ιστορία αναπαράγουμε κάποια: «Γεννήθηκα εδώ, μιλάω ελληνικά, μου δίνουν 5 χρόνια κι αυτά είναι ακριβά», «Παυλόπουλε θυμίσου και άκουσε καλά, ίσα δικαιώματα σε όλα τα παιδιά», «Είμαστε παιδιά ίσα με τα άλλα, έχουμε απαιτήσεις και όνειρα μεγάλα», «Δεν είμαστε παιδιά κατώτερα εμείς, ετούτο να το μάθει κι ο Καραμανλής».
Ανάμεικτο μπλοκ είχε και η Κίνηση ΑΠΕΛΑΣΤΕ ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ, του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών. Ακόμα με δικά τους μπλοκ παραβρέθηκαν: το Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών, η Επιτροπή Φορέων και Κατοίκων Αγίου Παντελεήμονα, το Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά, “το ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΑΣ”, η Νεολαία ΣΥΝ, το Κόκκινο, η ΟΚΔΕ, το ΕΕΚ, η Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση.
Η πορεία αφού έφτασε στην βουλή συνέχισε μέχρι τα γραφεία της ΕΕ, συνδέοντας την κυβερνητική πολιτική με το περιβόητο “Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου”.
Δυστυχώς όμως λόγω του καιρού η προγραμματισμένη συναυλία που θα ολοκλήρωνε την πορεία δεν μπόρεσε να πραγματοποιηθεί.

Υ.Σ.: για άλλη μια φορά και αυτή η αντιρατσιστική πορεία ήταν εξαφανισμένη από την συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ –έντυπων και ηλεκτρονικών.

ΣΩΣΤΗ Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΗΣ ΟΛΜΕ

Παραθέτουμε αυτούσια το κάλεσμα της Ο.Λ.Μ.Ε. για συμμετοχή στην αντιρατσιστική διαδήλωση της 21ης Μάρτη και την επιστολή της στον υπ.παιδείας για διοργάνωση αντιρατσιστικών εκδηλώσεων στα σχολεία την επόμενη βδομάδα. Συμφωνούμε και επαυξάνουμε.

ΓΙΑ ΤΙΣ 21 ΜΑΡΤΗ

21 Μάρτη, Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού:
ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ
ενάντια στο ρατσισμό, στη φτώχεια, την ανεργία και τον πόλεμο

Το Σάββατο, 21 Μάρτη, Παγκόσμια μέρα για την εξάλειψη των φυλετικών διακρίσεων, δεκάδες αντιρατσιστικές και μεταναστευτικές οργανώσεις, συνδικαλιστικοί φορείς, Δήμοι και δημοτικές κινήσεις, σχολεία και φοιτητικοί σύλλογοι, συνδιοργανώνουμε αντιρατσιστικές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις σε πολλές πόλεις της χώρας.
Τους προηγούμενους μήνες χιλιάδες μετανάστες και Έλληνες διαδηλώσαμε μαζικά:
για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μεταναστών και κάθε πολίτη που ζει σε αυτή τη χώρα, απέναντι στις φασιστικές προκλήσεις στο Αιγάλεω, στον Άγιο Παντελεήμονα και στην Πάτρα,
ενάντια στην απονομιμοποίηση χιλιάδων μεταναστών αντί για μια νέα διαδικασία νομιμοποίησης,
ενάντια στο «ρατσισμό από την κούνια», που αρνείται την ελληνική υπηκοότητα σε παιδιά που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Ελλάδα,
ενάντια στους νόμους-κοροϊδία, που μετατρέπουν τα παιδιά των μεταναστών σε «λαθρομετανάστες» στα 18 τους.
Έλληνες και μετανάστες διαδηλώσαμε μαζί ενάντια στον Πόλεμο και την Κατοχή της Γάζας από το Ισραήλ, τους πολέμους στη Μέση Ανατολή, που γεννούν νέα κύματα προσφύγων, και ενάντια στον εξευτελισμό των προσφύγων στο τμήμα αλλοδαπών της Πέτρου Ράλλη.
Απεργήσαμε μαζί πολλές φορές για τα ασφαλιστικά και εργασιακά μας δικαιώματα, διαδηλώσαμε ενάντια στην ελαστική εργασία και τις δολοφονικές επιθέσεις τραμπούκων σε μετανάστες συνδικαλιστές-τριες όπως η Κωνσταντίνα Κούνεβα.
Την 21η Μάρτη όλα αυτά τα κινήματα αντίστασης θα ενωθούν σε ένα ορμητικό ποτάμι. Οι Έλληνες εργαζόμενοι θα βρεθούμε μαζί με τους μετανάστες συναδέλφους μας, σε μαζικές και δυναμικές κινητοποιήσεις αντίστασης και διεκδίκησης. Τα ελληνόπουλα μαζί με τους μετανάστες συμμαθητές τους δεύτερης γενιάς.
Το ΔΣ της ΟΛΜΕ καλεί όλους του εκπαιδευτικούς των σχολείων της Αττικής στην Αντιρατσιστική Συγκέντρωση που θα γίνει το Σάββατο 21 Μάρτη, στις 3 μ.μ. στην Ομόνοια και την πορεία που θα ακολουθήσει στη Βουλή. Επίσης, στην Αντιρατσιστική Συναυλία, που θα γίνει την ίδια μέρα στις 5 μ.μ. στην Πλατεία Κοτζιά (Δημαρχείου) με τη συμμετοχή ελληνικών και μεταναστευτικών μουσικών σχημάτων.
Διεκδικούμε:
· Υπηκοότητα στα παιδιά των μεταναστών και των προσφύγων, εγγραφή όλων των παιδιών στα σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, χωρίς αποκλεισμούς και προϋποθέσεις.
· Ίσα εργασιακά δικαιώματα, πλήρη και σταθερή απασχόληση για όλους
· Νομιμοποίηση των μεταναστών που ζουν στη χώρα
· Άσυλο και στέγη στους πρόσφυγες
· Επιστροφή όλων των Ελληνικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν
Το ΔΣ της ΟΛΜΕ

ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Κύριε Υπουργέ,
Κύριε Υφυπουργέ,

Ενόψει της 21ης Μάρτη, Διεθνούς Ημέρας για την εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων και της συμπλήρωσης 10 χρόνων από τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στη Σερβία και 6 χρόνων από την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ, σας ζητάμε να αφιερωθεί μια διδακτική ώρα στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας την Παρασκευή 20 Μάρτη, προκειμένου να οργανωθούν συζητήσεις από τους εκπαιδευτικούς με τη ενεργό συμμετοχή των μαθητών μας.
Οι συζητήσεις αυτές θα συμβάλουν στην παραπέρα ευαισθητοποίηση των μαθητών μας στο ζήτημα της παγκόσμιας ειρήνης και στα θέματα της διαφορετικότητας και κατοχύρωσης των δικαιωμάτων όλων των πολιτών που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας, τώρα, που η μετανάστευση αλλά και ο πόλεμος που μαίνεται σε διάφορες περιοχές, κάνουν αυτό περισσότερο αναγκαίο παρά ποτέ.

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΙΣ 21 ΜΑΡΤΗ: ΣΤΙΣ 11 ΑΠΡΙΛΗ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ

Το Σάββατο 11 Απρίλη θα γίνει η επόμενη εκδήλωση της εκστρατείας της YRE "ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ". Στην Δημοτική Αγορά της Κυψέλης (Φωκίωνος Νέγρη). Με παζάρι, μπουφέ με ασιατικούς και αφρικανικούς μεζέδες που θα μαγειρέψουν οι γονείς των παιδιών που συμμετέχουν στην εκστρατεία, με θεατρική παράσταση από την ομάδα YRE (στην οποία θα παίζουν τα παιδιά μεταναστών), με έκθεση φωτογραφίας και βέβαια ζωντανή μουσική με συγκροτήματα της δεύτερης γενιάς. Ωρα έναρξης: 6.00 μμ.

Στηρίξτε την εκστρατεία μας, στηρίξτε την εκδήλωση, αγοράστε τις προσκλήσεις ενίσχυσης.

21 ΜΑΡΤΗ: ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ + ΣΥΝΑΥΛΙΑ

Έχουν φτάσει τις 50 οι οργανώσεις που καλούν στην αντιρατσιστική διαδήλωση στην Αθήνα, το Σάββατο 21 Μάρτη, 3.00 μμ Ομόνοια, την παγκόσμια μέρα κατά του ρατσισμού. Αυτές είναι:

* ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΟΛΜΕ, ΠΕΚΟΠ (Ένωση Καθαριστών/ριών), ΣΕΤΤΕΑ (Εργαζόμενοι στις ταχυμεταφορές), Σωματείο Εργαζομένων στα Τηλεφωνικά Κέντρα του ΟΤΕ «Κωνσταντίνα Κούνεβα»
* Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών, Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ
* Κοινότητα Μπαγκλαντεσιανών, Ένωση Αφρικανών Γυναικών, Ένωση Φιλιππινέζων Μεταναστών-KASAPI, Αφγανική Κοινότητα Ελλάδας, Κοινότητα Σενεγάλης, Κοινότητα Ακτής Ελεφαντοστού, Νιγηριανή Κοινότητα, Κοινότητα Καμερούν, Σύλλογος Σουδανών προσφύγων, Σύλλογος Σύριων NAVENDA, ACTION-CONGO, Σύλλογος Μαροκινής Κοινότητας στην Ελλάδα, Ελληνοπακιστανικός Σύλλογος, Κέντρο Αγωνιστικής και Πολιτιστικής Αλληλεγγύης των λαών Τουρκίας - Κουρδιστάν (ΚΑΠΑ), Πολιτιστικό Κέντρο Κουρδιστάν, Υπερπόντια Πακιστανική Συμμαχία, Πρωτοβουλία Μεταναστών Μικροπωλητών, Πακιστανικός Σύλλογος «ΟΜΟΝΟΙΑ», ΓΕΦΥΡΑ
* Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών, Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών, Νεολαία Ενάντια στο Ρατσισμό στην Ευρώπη (YRE), Καμπάνια «ΟΧΙ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΝΙΑ», Κίνηση “ΑΠΕΛΑΣΤΕ ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ”, Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά, ΑΝΤΙΓΟΝΗ-«Κέντρο Ενημέρωσης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό”, Ελληνοαλβανικός Σύνδεσμος Φιλίας «ΣΩΚΡΑΤΗΣ», ΜΚΟ Συνειρμός,
* ΑΡιστερή ΕΝότητα, Μαθητές-τριες “Ενάντια στο Σύστημα”, Μαθητικό Ξεκίνημα, Συντονιστικό Μαθητών «Αλέξης Γρηγορόπουλος»
* Δήμος Πετρούπολης, Δημοτική Κίνηση «ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ», Δημοτική Κίνηση «Το Λιμάνι της Αγωνίας», Δημοτική Κίνηση «Στάση Βύρωνα», Κίνηση Κατοίκων 6ου Διαμερίσματος, Επιτροπή Φορέων και Κατοίκων για την περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα Αχαρνών

Η YRE για την επιτυχία αυτής της εκστρατείας έκδοσε πολύγλωσσο υλικό (Αγγλικά, Αλβανικά, Σριλανκέζικα, Πακιστανικά κ.λ.π.), αλλά και ειδικό υλικό απεύθυνσης στα παιδιά των μεταναστών μέσα από την εκστρατεία μας «ΕΧΟΥΜΕ ΈΝΑ ΌΝΕΙΡΟ».

Η δική μας προσυγκέντρωση είναι στις 2.00 μμ στην πλατεία Αμερικής.

Να 'στε όλοι εκεί!
Η συγκέντρωση και πορεία προς την Βουλή θα ολοκληρωθεί με αντιρατσιστική συναυλία στην πλατεία Κοτζιά στην οποία θα συμμετέχουν μεταξύ άλλων οι: MAGIC DE SPELL, ΥΠΟΓΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΑ, Στάθης Δρογώσης, Μάρτα Μορελεόν, Ιστορίες για Κρουστά του Βασίλη Βασιλάτου, Ιμάμ Μπαιλντί, Γιάννης Γιοκαρίνης και ΑΛΙΓΑΤΟΡΕΣ, Ομάδα Κρουστών ΕΜΠ, Ιμπραχήμ Φαιζ - Πακιστάν, High Definition - Φιλιππίνες κ.λ.π.

21 ΜΑΡΤΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ - ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ (ΟΜΟΝΟΙΑ, 3.00 μμ) - ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ YRE ΠΛ.ΑΜΕΡΙΚΗΣ 2.00 μμ

Ακολουθεί το κείμενο της προκήρυξης που χρησιμοποιούμε για την εκστρατεία μας στη δεύτερη γενιά για την επιτυχία της αντιρατσιστικής πορείας το Σάββατο 21 Μάρτη

21 ΜΑΡΤΗ: παγκόσμια μέρα κατά του ρατσισμού

Ομόνοια, 3.00 μμ, πορεία στην βουλή

προσυγκέντρωση YRE: πλατεία Αμερικής 2.00 μμ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΠΗΚΟΟΤΗΤΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Το Σάββατο 21 Μάρτη είναι η παγκόσμια μέρα κατά του ρατσισμού. H ΥRE-Νεολαία ενάντια στον Ρατσισμό στην Ευρώπη, ενώνει τις δυνάμεις της μαζί με κοινότητες μεταναστών, αντιρατσιστικές οργανώσεις, φοιτητικά σχήματα, νεολαιίστικες οργανώσεις και συνδικάτα, για να μετατρέψει αυτή την μέρα σε μαχητική και μαζική διαμαρτυρία. Τώρα είναι η ώρα να διαδηλώσουμε φωνάζοντας ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΙΣ 21 ΜΑΡΤΗ, ΓΙΑΤΙ:
Εμείς τα παιδιά των μεταναστών που γεννιόμαστε, μεγαλώνουμε, μορφωνόμαστε, ζούμε και ονειρευόμαστε εδώ, είναι καιρός να απαιτήσουμε τα δικαιώματα μας. Αν δεν το κάνουμε εμείς, δεν θα το κάνει κανείς άλλος!
Η κυβέρνηση ψήφισε τον Δεκέμβρη ένα νόμο για μας χωρίς εμάς! Πολύ συνηθισμένο. Ο νόμος προβλέπει πως θα μας δίνουν μια μίζερη 5ετή άδεια παραμονής όταν φτάσουμε τα 18 μας, εφόσον γεννηθήκαμε εδώ, αποφοιτήσαμε με επιτυχία πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και οι γονείς μας ζούν ακόμα νόμιμα στην Ελλάδα. Όλα αυτά στην …εκπληκτική τιμή των 900 ευρώ παράβολο!
Μας …πουλάνε δηλαδή μια μικρή δόση από το «μέλλον» μας (!!) κι ας μας ανήκει όλο το μέλλον μας γιατί εδώ γεννηθήκαμε!!
Το Συμβούλιο της Ευρώπης - σε ανακοίνωση του - μέσες άκρες λέει στην κυβέρνηση πως ο νόμος τους είναι παράνομος, γιατί μας δίνει ακόμα λιγότερα δικαιώματα κι από ανθρώπους που δεν γεννήθηκαν αλλά ζούν ως μετανάστες εδώ και στα 10 χρόνια δικαιούνται να κάνουν αίτηση για την υπηκοότητα!
Αυτή την αδικία που η κυβέρνηση βάφτισε νόμο, εμείς θα την παλέψουμε με όλα τα μέσα.
ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:
• Απόσυρση του νόμου για τα παιδιά των μεταναστών.
• Ελληνική υπηκοότητα σε όλα τα παιδιά που γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν εδώ!

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΙΣ 21 ΜΑΡΤΗ, ΓΙΑΤΙ:
Εμείς τα παιδιά των μεταναστών, είμαστε πολύ οργισμένοι που οι γονείς μας μετανάστες αντιμετωπίζουν την εκμετάλλευση, την καταπίεση, τους αστυνομικούς ελέγχους, τους χαμηλούς μισθούς, τις κακές εργασιακές συνθήκες, τις ληγμένες άδειες παραμονής! Είμαστε πολύ οργισμένοι που 100άδες χιλιάδες άνθρωποι σαν τους γονείς μας που αναζήτησαν μια καλύτερη ζωή για τους εαυτούς τους και τις οικογένειες τους, δεν έχουν καθόλου χαρτιά!
Είμαστε πολύ οργισμένοι που χιλιάδες πρόσφυγες έχουν καταδικαστεί από την ελληνική κυβέρνηση στην παρανομία και ζουν άστεγοι και πεινασμένοι στην πλατεία του Αγ.Παντελεήμονα, στην Πάτρα και αλλού!
Είμαστε πολύ οργισμένοι γιατί οι βασικές ανάγκες των εργαζομένων και των νεολαίων, για καλύτερο βιοτικό επίπεδο-παιδεία-υγεία-περιβάλλον, από όπου κι αν προέρχονται, όποια κι αν είναι η καταγωγή τους, το χρώμα τους και η θρησκεία τους, αφήνουν παγερά αδιάφορη την κυβέρνηση κι αυτό το σύστημα που ζούμε.
ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:
• Χαρτιά σε κάθε μετανάστη. Πολιτικό άσυλο σε κάθε πρόσφυγα.
• Ίσα δικαιώματα για όλους μας.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΙΣ 21 ΜΑΡΤΗ, ΓΙΑΤΙ:
Ο αγώνας για τα δικαιώματα μας είναι ο αγώνας για το μέλλον μας!

YRE- καμπάνια "Έχουμε ένα όνειρο"

τηλ. 210 2283018 ή 6972426166

http://www.wehaveonedream.blogspot.com/

http://www.yregreece.blogspot.com/

ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΡΥΘΜΙΣΗ... ΩΣ ΠΟΤΕ;;

Έχει μείνει μόνη της η κυβέρνηση με την απαράδεκτη ρύθμιση που πέρασε τον περασμένο Δεκέμβρη για τα παιδιά των μεταναστών, αλλά χαμπάρι δεν παίρνουν...

Επερωτήσεις στην βουλή για την ρύθμιση -σκάνδαλο κατάθεσαν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (Π.Κοροβέσης, Φ.Κουβέλης,Ν.Τσούκαλης) και του ΠΑΣΟΚ (Α.Διαμαντοπούλου). Προφανώς αυτό δεν είναι αρκετό... Οι νόμοι των κυβερνήσεων αλλάζουν ή ανατρέπονται όταν η ίδια η κοινωνία ή μεγάλα κομμάτια της παλέψουν συνειδητά και με σχέδιο ενάντια τους. Εμείς αυτό τον στόχο σκοπεύουμε να υπηρετήσουμε με την εκστρατεία μας...

Και πάντως εμείς έχουμε μια ολόκληρη ζωή μπροστά μας για να παλέψουμε για τα δικαιώματα μας, η κυβέρνηση σίγουρα όχι για να μας στερήσει...

Αναδημοσίευση από τα ΝΕΑ

«Κόκκινη κάρτα» βγάζει η Κομισιόν στην Ελλάδα εξαιτίας των αυστηρών περιορισμών που θέτει πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση για τη νομιμοποίηση των παιδιών μεταναστών. Εξηγήσεις θα ζητήσει από τη χώρα ο αρμόδιος κοινοτικός επίτροπος μετά την εξαίρεση σημαντικού αριθμού μεταναστών δεύτερης γενιάς ακόμη και από τη δυνατότητα απόκτησης άδειας επί μακρόν διαμένοντος - μόνο 30.000 από τα συνολικά 200.000 παιδιά μεταναστών μπορούν να κάνουν χρήση- και κρίνοντας πως οι νέες ρυθμίσεις δεν είναι συμβατές με σχετική οδηγία. «Δυνάμει της Οδηγίας 2003/109 τα παιδιά αυτά δεν αποκλείονται αυτόματα από το καθεστώς του μακροχρόνιου μόνιμου κατοίκου», αναφέρει χαρακτηριστικά ο επίτροπος Ζακ Μπαρό σε απάντησή του προς τον ευρωβουλευτή του ΣΥΝ Δ. Παπαδημούλη και απορρίπτει τόσο την απαίτηση τα παιδιά μεταναστών να έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα όσο και την υποχρέωση οι γονείς τους να διαθέτουν νόμιμη άδεια-προϋποθέσεις που θέτει η νομοθετική ρύθμιση για απόκτηση άδειας.

«Δεδομένου ότι δεν υπάρχει υποχρέωση γέννησης στην επικράτεια ενός κράτους-μέλους, η εισαγωγή μίας τέτοιας προϋπόθεσης εκ μέρους της Ελλάδας δείχνει να είναι αντίθετη προς την οδηγία», σχολιάζει ο κ. Μπαρό, ενώ τονίζει επίσης πως το καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος «μπορεί να αποκτηθεί από ανήλικο κάτω των 19 ετών ανεξάρτητα από τους γονείς του». Σε άλλο σημείο της απάντησής του παραπέμπει εξάλλου και σε Σύμβαση του ΟΗΕ, η οποία «υποχρεώνει τα συμβαλλόμενα μέρη να σέβονται και να εγγυώνται τα διακηρυσσόμενα δικαιώματα για κάθε παιδί που υπάγεται στη δικαιοδοσία τους, χωρίς διακρίσεις στηριζόμενες μεταξύ άλλων στην κατάσταση του παιδιού και ειδικότερα, ανεξάρτητα από το καθεστώς διαμονής των γονέων».

Για τους λόγους αυτούς ο κ. Μπαρό υπογραμμίζει πως «η επιτροπή θα επικοινωνήσει επομένως με τις ελληνικές αρχές για να έχει εκτενέστερες πληροφορίες ως προς αυτά τα δύο σημεία».

Πέραν των εξαιρέσεων και ανεξαρτήτως των εξελίξεων μετά την κοινοτική παρέμβαση, χαράτσι περιμένει ακόμη και τους ελάχιστους μετανάστες δεύτερης γενιάς που θα μπορέσουν να κάνουν χρήση της νομοθετικής ρύθμισης. Όπως προκύπτει από εγκύκλιο του υπουργείου Εσωτερικών, για τα παιδιά μεταναστών που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Ελλάδα δεν προβλέφθηκε ούτε καν να μην πληρώνουν το παράβολο των 900 ευρώ ή έστω να υπάρξει κάποια μικρότερη χρέωση.

Κυρίαχο αίτημα για τους μετανάστες δεύτερης γενιάς αποτελεί η δυνατότητα απόκτησης ελληνικής ιθαγένειας. Όπως αναφέρεται και από οργανώσεις, ακόμη και η απόκτηση άδειας επί μακρόν διαμένοντος δεν θα λύσει τα προβλήματα για τα παιδιά αυτά, καθώς πολλά δεν διαθέτουν παρά μόνον μία ληξιαρχική πράξη γέννησης. Η έλλειψη άλλων πιστοποιητικών και η μη αναγνώρισή τους ως πολίτες του κράτους που γεννήθηκαν έχει ως αποτέλεσμα να μην μπορούν να αποκτήσουν ένα απλό διαβατήριο, το οποίο επίσης δεν έχουν δυνατότητα να εκδώσουν στη χώρα καταγωγής των γονιών τους.
"Η νέα ρύθμιση είναι ανούσια», αναφέρει ο 26χρονος Νίκος Οντουμπιτάν, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά: «Εμένα για παράδειγμα με βγάζει απ΄ έξω, αν και έχω γεννηθεί εδώ, έχω πάει σε όλα τα σχολεία, σπουδάζω εδώ. Στην περίπτωσή μου όμως οι γονείς μου δεν διαμένουν πλέον εδώ». Όσο για το παράβολο των 900 ευρώ που απαιτείται για την απόκτηση της άδειας, λέει πως «δεν είναι παράβολο, είναι παράλογο». Όπως εξάλλου σημειώνει, «το ποσό ζητείται απ΄ οποιονδήποτε μετανάστη, δεν καταλαβαίνω σε τι μας διαχωρίζει εμάς από τους υπόλοιπους».

ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΠΙΣΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΡΥΘΜΙΣΗ

Στην αρχή της βδομάδας το υπουργείο εσωτερικών ανακοίνωσε τις προϋποθέσεις για την παροχή του καθεστώτος του επί μακρόν διαμένοντος (5ετία) στα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν εδώ μετά τη συμπλήρωση του 18ου έτους της ηλικίας. Η YRE όχι απλά είχε καταγγείλει αυτή την ρύθμιση αλλά συνεχίζει να διεκδικεί μέσα από την εκστρατεία της "ΈΧΟΥΜΕ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ" την παροχή της ελληνικής υπηκοότητας σε κάθε παιδί που γεννήθηκε ή μεγάλωσε εδώ.
Μέσα στην ανακοίνωση του υπουργείου πέραν των άλλων διευκρινίζεται και το ύψος του παράβολου για την άδεια παραμονής, οίτη 900 ευρώ. Δεν φτάνει που οι ίδιοι δίνουν "ψίχουλα" θέλουν να τα πουλήσουν κι ακριβά. Έλεος.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, τα βέλη ήρθαν και διά στόματος του αρμόδιου επιτρόπου της ΕΕ, Ζακ Μπαρό μετά απο σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΝ Δ.Παπαδημούλη. Παραθέτουμε από το in.gr (29/01/09)
Παράνομες κρίνει η Κομισιόν τις προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος 3731/2008 για τα παιδιά των μεταναστών που επιθυμούν να ενταχθούν στο καθεστώς του «μακρά διαμένοντος», καθώς αντιτίθενται με την κοινοτική νομοθεσία. Όπως προκύπτει από την απάντηση του αρμόδιου επιτρόπου Ζακ Μπαρρό, μετά από σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΝ Δημήτρη Παπαδημούλη, δυνάμει της Οδηγίας 2003/109, τα παιδιά -των οποίων οι γονείς δεν διαμένουν νόμιμα στη χώρα- δεν αποκλείονται αυτόματα από το καθεστώς του μακροχρόνιου μονίμου κατοίκου. Επιπλέον, όπως σημειώνει, το καθεστώς αυτό μπορεί να αποκτηθεί από ανήλικο κάτω των 19 ετών ανεξάρτητα από τους γονείς του, σε περίπτωση που πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που ορίζει η Οδηγία.
«Δεδομένου ότι δεν υπάρχει υποχρέωση γέννησης στην επικράτεια ενός κράτους μέλους, η εισαγωγή μιας τέτοιας προϋπόθεσης εκ μέρους της Ελλάδος δείχνει να είναι αντίθετη προς την Οδηγία. Η Επιτροπή θα επικοινωνήσει επομένως με τις ελληνικές αρχές, για να έχει εκτενέστερες πληροφορίες ως προς αυτά τα δυο σημεία» τονίζει ο κ. Μπαρρό.
Βάσει του νόμου που ψηφίστηκε πρόσφατα (23.12.2008), το καθεστώς «επί μακρόν διαμένοντος μετανάστη» μπορούν να αποκτήσουν όσα παιδιά μεταναστών έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα, έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους και οι γονείς τους διαμένουν νόμιμα στη χώρα. Στο νόμο δεν λαμβάνονται υπόψη οι περιπτώσεις παιδιών που δεν έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα, αλλά μεγαλώνουν εδώ και φοιτούν σε ελληνικά σχολεία ή αντίστοιχες περιπτώσεις παιδιών που οι γονείς δεν είναι νόμιμα διαμένοντες στη χώρα.
«Τα κράτη μέλη οφείλουν να σέβονται τα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως αυτά απορρέουν από τις συνταγματικές παραδόσεις των κρατών μελών και από τις διεθνείς τους υποχρεώσεις. Η Σύμβαση του ΟΗΕ του 1989 για τα δικαιώματα του παιδιού, την οποία επικύρωσαν όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, υποχρεώνει τα συμβαλλόμενα μέρη να σέβονται και να εγγυώνται τα διακηρυσσόμεναα δικαιώματα για κάθε παιδί που υπάγεται στη δικαιοδοσία τους, χωρίς διακρίσεις στηριζόμενες μεταξύ άλλων στην κατάσταση του παιδιού, και, ειδικότερα, ανεξάρτητα από το καθεστώς διαμονής των γονέων» υπενθυμίζει ο κ. Μπαρρό.
Ο Δ.Παπαδημούλης, αναφερόμενος στο ζήτημα δήλωσε: «Ο κ. Παυλόπουλος οφείλει να αποσύρει άμεσα την κυβερνητική ρύθμιση αίροντας τις απαράδεκτες διακρίσεις. Η ελληνική πολιτεία πρέπει να πάψει να αντιμετωπίζει αυτά τα παιδιά λες και είναι αόρατα, αφήνοντας τα χωρίς χαρτιά και χωρίς δικαιώματα».

ΠΑΙΔΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ: ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

Την τιμητική τους είχαν οι μαθητές, παιδιά μεταναστών, γεννημένοι στην Ελλάδα, σε δύο τηλεοπτικές εκπομπές την Τετάρτη 17/12. Στην πρωινή εκπομπή του MEGA "κοινωνία ώρα MEGA" και στο βραδινό δελτίο ειδήσεων του ALPHA.

Παραθέτουμε το κείμενο από το βίντεο στις ειδήσεις του ALPHA και λίνκ για το βίντεο του MEGA.

Πηγή: ALPHA TV (17/12/08)

Η εξέγερση των 15χρονων έβγαλε στους δρόμους και τα παιδιά των μεταναστών, που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας. Τα παιδιά αυτά μίλησαν στον ALPHA για την απογοήτευση που νιώθουν, αλλά και για το άλυτο πρόβλημα με την απόκτηση υπηκοότητας, που τα κάνει να αισθάνονται ως πολίτες β' κατηγορίας. Αν και γεννήθηκαν στην Ελλάδα, για το Ελληνικό Κράτος είναι παιδιά… φαντάσματα. Δεν μπορούν να βγάλουν χαρτιά, δεν μπορούν να ταξιδέψουν, δεν μπορούν να ονειρευτούν και αυτό τα θυμώνει.

Η 16χρονη Ιωάννα Οκουτίγκε παιδί μεταναστών από τη Νιγηρία είπε μιλώντας στον ALPHA, ότι «νοιώθω θυμό, γιατί είναι σαν από ένα μικρό παιδί να στερείς το γάλα. Αυτό νοιώθω. Νοιώθω θυμό, που δε με αναγνωρίζουν». Η 14χρονη Πέγκυ Οχιλέμπο επίσης με γονείς από την Νιγηρία είπε με απογοήτευση ότι «είναι παράλογο να έχεις γεννηθεί σε αυτή τη χώρα, να έχεις σπουδάσει, να σε ρωτάει κάποιος "από που είσαι" και να λες "δεν ξέρω". Είμαι ανάμεσα σε δύο χώρες». Ο 19χρονος Άλντρι Μίλο από την Αλβανία λέει ότι «με θυμώνει, το ότι δεν μπορώ να εργαστώ, το να μένω στον αέρα, με βγάζει από τα νερά μου».

Ο θάνατος του Αλέξη ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, λένε. Η οργή που έκρυβαν μέσα τους για την αδικία που βιώνουν, πλημμύρισε την καρδιά τους και βγήκαν στο δρόμο να διεκδικήσουν και αυτά τα δικά τους δικαιώματα. Όπως είπε η Πέγκυ Οχιλέμπο «το θέμα του Αλέξη ήταν αυτό, που μας έκανε να πούμε "ως εδώ, δεν μπορούμε άλλο, δεν αντέχουμε αυτή την καταπίεση"» και ερωτηθείσα σχετικά με το τι αισθάνεται, απάντησε «οργή. Με μια λέξη, οργή και αγανάκτηση. Δεν έχω αλλιώς να το περιγράψω». Η 17χρονη Ιντόου Μαριάνθη από την Νιγηρία αναφερόμενη στην δολοφονία του 15χρονου Αλέξη είπε στον ALPHA, ότι «θα μπορούσε να γίνει σε οποιονδήποτε και αυτό σε στενοχωρεί, σε εξοργίζει».

Τα παιδιά αυτά ζουν με το φόβο της απέλασης, το ενδεχόμενο ότι ίσως χωριστούν από τις οικογένειές τους, που ζουν νόμιμα στη χώρα μας, εξαιτίας μιας γραφειοκρατικής λεπτομέρειας. Η χώρα στην οποία γεννήθηκαν, τους προσφέρει μόνο ανασφάλεια. Όπως είπε η Ιωάννα Οκουτίγκε στον ALPHA «δεν υπάρχει άλλη χώρα, που να ξέρω. Αυτή γνωρίζω και εδώ θα ήθελα να μείνω», ενώ πρόσθεσε ότι «νοιώθω ότι το Κράτος όποτε θέλει, μπορεί να με διώξει. Να πάω που; Στη Νιγηρία; Οι γονείς μου μπορούν να πάνε, εγώ όμως;». Με τον ίδιο φόβο ζει και η Πέγκυ Οχιλέμπο, η οποία όμως πιο αποφασισμένη δηλώνει ότι «έχω αποφασίσει να ζήσω εδώ και να παλέψω για τα δικαιώματά μου». Οι γονείς τους είναι μετανάστες, τα παιδιά όμως νοιώθουν Έλληνες και θα συνεχίσουν να κατεβαίνουν στο δρόμο, έως ότου το Ελληνικό Κράτος τα δει και καταλάβει, ότι δεν μπορεί να στρέφει το βλέμμα του αλλού και να προσποιείται ότι δεν υπάρχουν.

Λίνκ για το βίντεο του MEGA

http://matrixmedia.tveyes.com/MediaDownload.asp?MDID=268423&MDS=9854

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ... ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ

Αναδημοσίευση από εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ" (16/12/08)

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Νικολέττα Μουτούση

«Έχω γεννηθεί εδώ, έχω μεγαλώσει εδώ, δεν έχω γνωρίσει άλλη χώρα. Κι όμως, υπάρχει η απειλή που λέγεται απέλαση προς έναν τόπο που ποτέ δεν γνώρισα». O 26χρονος Νίκος Οντουμπιτάν γεννήθηκε στην Ελλάδα από Νιγηριανούς γονείς και είναι φοιτητής στο ΤΕΙ Αθήνας, αλλά όπως και οι περισσότεροι από 200.000 μετανάστες δεύτερης γενιάς δηλώνει: «Είμαστε σε ομηρεία».

Παιδιά-φαντάσματα είναι οι μετανάστες δεύτερης γενιάς καθώς στη χώρα μας δεν έχουν δικαίωμα να απόκτησουν ιθαγένεια, ενώ δεν μπορούν να πάρουν ούτε καν πιστοποιητικό γέννησης. Αντιθέτως, μαζί με τα 18α γενέθλιά τους αρχίζει ένας διαρκής αγώνας, καθώς είναι υποχρεωμένα να αποδεικνύουν πως έχουν τις προϋποθέσεις για τους χορηγηθεί μια απλή άδεια διαμονής.

«Δεν υπάρχουν τα παιδιά αυτά, το μόνο που έχουν είναι ένα χαρτί μαιευτηρίου» αναφέρει χαρακτηριστικά η Σόνια Μητραλιά, επικεφαλής της καμπάνιας «Όχι στον ρατσισμό από την κούνια». Όπως διευκρινίζει, για να πάρει κάποιος έστω και πιστοποιητικό γέννησης, «απαιτείται εγγραφή στα δημοτολόγια. Αυτό προϋποθέτει ότι έχει πρόσβαση, που είναι συνδεδεμένη με το δίκαιο αίματος. Άρα, μόνο Έλληνες έχουν δικαίωμα».

Και αν ο Νίκος Οντουμπιτάν είναι... τυχερός που συνεχίζει ακόμη να μένει στη χώρα όπου μεγάλωσε, δεν ισχύει το ίδιο για την αδελφή του. «Η αδελφή μου επίσης έχει γεννηθεί στην Ελλάδα και αναγκάστηκε για προσωπικούς και οικογενειακούς λόγους να πάει στη Νιγηρία. Τώρα υπάρχει δυσκολία να γυρίσει πίσω» δηλώνει. Κι ας είναι φοιτήτρια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο!

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες δεύτερης γενιάς δεν τα λύνει ούτε η ρύθμιση που προωθεί το υπουργείο Εσωτερικών, η οποία προβλέπει να μπορούν να παίρνουν υπό προϋποθέσεις άδεια επί μακρόν διαμένοντος. Μόλις 30.000 παιδιά εκτιμάται πως θα μπορέσουν να κάνουν χρήση της ρύθμισης αυτής, χωρίς ωστόσο και αυτά να καλύπτονται πλήρως.

«Τι να την κάνω την άδεια επί μακρόν διαμένοντος; Χρειάζομαι διαβατήριο, που ούτε από τη χώρα καταγωγής των γονιών μου μπορώ να πάρω» υποστηρίζει η Τίτι Ανανόις, που γεννήθηκε στην Ελλάδα με γονείς από το Καμερούν. «Το μόνο που έχω τώρα είναι μια βεβαίωση. Και αυτή έχει λήξει χωρίς να έχω πάρει ακόμη την άδεια» προσθέτει. Για την 21χρονη σπουδάστρια, η μόνη λύση είναι η ιθαγένεια. «Είναι απαράδεκτο να έχεις γεννηθεί σε μια ευρωπαϊκή χώρα και να σου λένε να πας στην πατρίδα των γονιών σου για να πάρεις ιθαγένεια. Στα Ελληνόπουλα όταν ήταν στην Αμερική, τους είπαν "τραβάτε στην Ελλάδα";» αναρωτιέται και απαντά: «Όχι, τους έδωσαν ιθαγένεια. Και αυτοί ήταν μετανάστες, αλλά τους φέρθηκαν καλύτερα, δεν τους άφησαν στον αέρα».

Η απόκτηση ιθαγένειας αποτελεί τη φυσική απόληξη μιας διαδικασίας ένταξης, κατά τον Βοηθό Συνήγορο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου Ανδρέα Τάκη. «Η μέριμνα για τη δεύτερη γενιά μεταναστών δεν είναι φιλανθρωπία, είναι επιτακτική αναγκαιότητα για να διασφαλιστεί η ομαλή συμβίωση όλων» σημειώνει. Σχολιάζοντας τη νέα ρύθμιση, ο κ. Τάκης εκτιμά πως υπάρχουν ορισμένα στοιχεία που έχουν θετική διάσταση. «Πρώτη φορά μπαίνει στο παιχνίδι η δεύτερη γενιά και μπορούμε να πιέσουμε προς μια κατεύθυνση διεύρυνσης της ρύθμισης» υποστηρίζει.

Ανούσια χαρακτηρίζει τη ρύθμιση ο Νίκος Οντουμπιτάν, επισημαίνοντας μεταξύ των άλλων και την προϋπόθεση που θέτει, να μένουν νόμιμα στη χώρα οι αλλοδαποί γονείς. «Η ελληνική Πολιτεία ξεχνάει ότι υπάρχουν παιδιά που είναι 25 και 30 χρόνων και δεν έχουν ανάγκη να εξαρτώνται από τους γονείς τους» επισημαίνει. «Εγώ έξι χρόνια ζω μόνος μου. Για να υπαχθώ στη ρύθμιση, πρέπει να βρω τους γονείς μου και να εξαρτηθώ ξανά από αυτούς για τη νόμιμη διαμονή μου» δηλώνει.

Για κοροϊδία κάνει λόγο η Σόνια Μητραλιά, υποστηρίζοντας πως «κάνουν δήθεν κάτι για να μη θίξουν το επίμαχο θέμα της ιθαγένειας». Ως μεταβατικό μέτρο, έως την τροποποίηση του Κώδικα Ιθαγένειας και την οριστική επίλυση του προβλήματος, η κ. Μητραλιά εισηγείται να χορηγηθεί τουλάχιστον άδεια αόριστης διάρκειας σε όλα τα παιδιά.

ΑΝΕΠΑΡΚΗ χαρακτηρίζει τη ρύθμιση και η Αούα Σάνκο, που ήρθε πριν από χρόνια από τη Σιέρα Λεόνε και έχει γεννήσει στην Ελλάδα τις δύο από τις τρεις κόρες της. Η τρίτη κόρη της, η Καντίτσα, ήταν 11 χρόνων όταν έφτασε στη χώρα μας όπου τελείωσε γυμνάσιο, λύκειο και ΤΕΕ. Και μπορεί ως συνοδός του προέδρου του ΣΥΝ να βρέθηκε προ μηνών στο Προεδρικό Μέγαρο και να κάθησε δίπλα στον κ. Παπούλια, ωστόσο δεν μπορεί να κάνει χρήση της νέας ρύθμισης: η Καντίτσα μεγάλωσε εδώ, δεν γεννήθηκε στη χώρα μας - κάτι που περιλαμβάνεται στις προϋποθέσεις για την απόκτηση της άδειας επί μακρόν διαμένοντος.

«Χάσαμε τα όνειρά μας. Το μόνο όνειρο τώρα ήταν τα παιδιά μας να μην περάσουν όσα εμείς, που έπρεπε να πληρώσουμε, να περιμένουμε και να ταλαιπωρηθούμε ψυχολογικά. Αλλά καταλήγουν στην ίδια κατάσταση. Θα περάσουν τον ίδιο Γολγοθά» λέει η Αούα Σάνκο. Δεδομένου ότι οποιοσδήποτε μετανάστης έπειτα από ορισμένα χρόνια μπορεί να αποκτήσει άδεια επί μακρόν διαμένοντος, ακόμη και αορίστου χρόνου, απορεί: «Γιατί να έχουν τα ίδια δικαιώματα όσοι έχουν έρθει τα τελευταία 10 χρόνια, με ένα παιδί που γεννήθηκε εδώ;».

Την τεράστια ταλαιπωρία περιγράφει και για την έκδοση διαβατηρίων για τις δύο μικρές κόρες της, τη Στεφανία (μαθήτρια της Α΄ Λυκείου) και τη Μαρί (μαθήτρια της Α΄ Γυμνασίου). «Είπαν πως την επόμενη φορά πρέπει να φέρουμε πιστοποιητικό γέννησης για την ανανέωση. Μπορεί δηλαδή να μείνουν χωρίς τίποτα» σημειώνει.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της
Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΣΩΤΗΡΧΟΥ
«Μια νομοθεσία εντελώς άχρηστη για τις εξουσίες θα 'τανε αληθινή σωτηρία»

Μαρία Νεφέλη, Οδυσσέας Ελύτης
Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σήμερα, αλλά στην Ελλάδα έχουμε υπονομεύσει το μέλλον στερώντας σε περισσότερους από 200.000 νέους που γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν και πήγαν σχολείο σ' αυτή τη χώρα το δικαίωμα να τη θεωρούν τόπο τους, το δικαίωμα να είναι πολίτες. Προδιαγράφοντας γι' αυτούς την αβέβαιη πορεία του μετανάστη όπως και οι γονιοί τους κι ας μην έχουν μεταναστεύσει πουθενά, μια πορεία διακρίσεων και αδικιών. Αίτημά τους να έχουν ίσα δικαιώματα όπως κάθε άλλο παιδί που γεννιέται και μεγαλώνει σε μια πολιτισμένη χώρα, να πάρουν την ιθαγένεια και όχι μια απλή άδεια πενταετούς παραμονής όπως εισηγείται το νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών, που συζητείται τούτες τις μέρες στη Βουλή.

Μανουέλ Ογκουνλέγε

«Τα παιδιά σαν εμένα, που γεννήθηκαν εδώ, τι μέλλον θα έχουν;»
«Είμαι 19 ετών, γεννήθηκα και μεγάλωσα εδώ και σκέφτομαι πως αυτή είναι η "χώρα" μου που όλοι λένε φιλόξενη και στους ίδιους τους πολίτες της συμπεριφέρεται άσχημα. Οσα χρόνια ζω εδώ ακούω υποσχέσεις, αλλά υλοποίηση των όσων λένε δεν βλέπω. Τα λέω αυτά γιατί ο τρόπος που μεταχειρίζονται τους μετανάστες είναι αισχρός», μας λέει ο Μανουέλ Ογκουνλέγε:

«Σπουδάζω σε ΙΕΚ, παράλληλα δουλεύω. Αλλά τα δικαιώματα που δικαιούμαι δεν τα έχω, δεν μου τα παρέχουν. Υπάρχουν τόσοι νέοι και νέες που σπουδάζουν και δουλεύουν συγχρόνως και δεν πληρώνονται καλά. 700 ευρώ το πολύ πολύ, χωρίς συμβάσεις, βεβαιώσεις, ασφάλιση. Είμαι λοιπόν ένας απ' αυτούς. Μόνο που εγώ όλα τα παραπάνω τα χρειάζομαι για να ανανεώνω την άδεια παραμονής μου...

Σχεδόν κάθε φορά που πηγαίνω στον δήμο βλέπω πώς συμπεριφέρονται στους μετανάστες, φωνάζουν, βρίζουν - εάν όχι όλοι, οι περισσότεροι...

Και αναρωτιέμαι, τα παιδιά σαν εμένα, που γεννήθηκαν εδώ, τι μέλλον θα έχουν; Θα αλλάξει κάποτε τίποτα; Ακούω στις ειδήσεις σημαίνοντα άτομα να μιλάνε μια στο τόσο για τους μετανάστες και για μας τα παιδιά τους, να μιλάνε δηλαδή για μας χωρίς εμάς. Ποτέ όμως δεν ακούω λύσεις. Αν μη τι άλλο, οι γονείς μας ως μετανάστες συνεισφέρουν όσο μπορούν στη χώρα αυτή.

Θα 'θελα τα πράγματα να αλλάξουν προς το καλύτερο: μιλάω για την αδικία που γίνεται στους μετανάστες και συμπεριλαμβάνω τον εαυτό μου... Για φανταστείτε, γεννήθηκα στην Ελλάδα και δεν απολαμβάνω κανένα από τα δικαιώματα που μου ανήκουν στη χώρα που ζω...».

Η ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Το τραγούδι της απόγνωσης
Τούτες τις μέρες στη Βουλή δεν γίνεται μόνο του Βατοπεδίου. Περνούν αθόρυβα, σε ρυθμίσεις για τη... δημοτική αστυνομία, μέτρα που αφορούν 200.000 παιδιά μεταναστών:...που ήρθαν μικρά ή γεννιούνται εδώ και τελειώνουν το σχολειό, μα ένα έχουν ριζικό, του μετανάστη.

Γνωμοδοτήσεις έχουνε πολίτες να γενούν- μα υπουργοί και βουλευτές δεν θέλουν ούτε να τ' ακούν.

Βλέπεις δεν παίζουνε μυστήρια μπλεγμένα με εκατομμύρια, μονάχα ανθρώπινες ζωές και όνειρα: για ίσα δικαιώματα...

Ας είναι αυτή μια ρυθμική εισαγωγή στο πνεύμα του 19χρονου Αλντρι Μίλο που ήρθε στα 7 του στην Ελλάδα και μας διηγείται την ιστορία του υπό τη μορφή τραγουδιού χιπ χοπ.

Αλντρι Μίλο
«Ξεκινάω ένα ταξίδι για μια καλύτερη ζωή

Το ταξίδι μου λοιπόν δεν έχει επιστροφή

Ποτέ μου δεν το πίστευα πως θα 'φτανα εδώ

Περιπέτειες να γράφω στο χαρτί με ένα στιλό

Γράφω στο χαρτί πως από μικρό παιδί

Χαθήκανε τα όνειρα για την καλή ζωή

Και τώρα κάπου εδώ θα αναφερθώ

Στα δικαιώματά μου για τα οποία προσπαθώ.......

Κάθε μέρα, κάθε νύχτα, κάθε μήνα, κάθε χρόνο

Τρέχω να προλάβω και δεν έχω άλλο χρόνο

Γιατί στον δρόμο τον σπατάλησα ψάχνοντας δουλειά

Δουλειά, όμως, δεν βρίσκω κι ας έχω και πτυχίο στο ηλεκτρολογικά

Υπάρχουν παιδιά με όνειρα πολλά

Ομως αναρωτιούνται αν θα βγουν αληθινά

Και να που ξαφνικά γκρεμίζονται τα όνειρα μαζί και η ανθρωπιά

Και το μόνο που μας μένει;

Μια ζεστή αγκαλιά......από τη μάνα, τον πατέρα, απ' τα αδέρφια και τους φίλους

Και όσο περνούν οι μέρες έχουμε όλο και πιο λίγους

Αφού μας κρίνουν απ' το χρώμα και από την καταγωγή μας

Κι όσο περνούν οι μέρες παρέα πια δεν θέλουνε να κάνουνε μαζί μας

Καλώς ήρθατε λοιπόν......στη μοναχική ζωή μας!

Εγώ προσωπικά τον καθένα προκαλώ

Να με κοιτάξει μες στα μάτια

Να δει ό,τι βλέπω και να ζήσει όπως ζω

Να νιώσει όπως νιώθω

Με μεγάλο πόθο, πόνο, μίσος, αγάπη και οργή

Εναλλασσόμενα αισθήματα στην πιο κρίσιμη στιγμή

Από 'δώ και στο εξής προσέχω τα σημεία που πατάω

Προσέχω και το στιλ μου όταν στο δρόμο περπατάω

Προσέχω πώς μιλάω και προσέχω πώς κοιτάω

Γενικά προσέχω οπουδήποτε κι αν πάω

Και στους μπάτσους όταν τους συναντάω

Με το σεις και με το σας πάντοτε μιλάω

Το κεφάλι χαμηλά μού είπαν να κρατάω

Γιατί αν δεν το κάνω, ανάποδες θα φάω

Οπως έγινε την προηγούμενη φορά

Που με έπιασαν να έχω ξεχάσει τα χαρτιά

Κι ούτε καν τόλμησα μήνυση να κάνω

Γιατί όταν με βρουν, από το ξύλο θα πεθάνω

Μα ακόμα στέκομαι όρθιος ελπίζοντας πως τα πράγματα θ' αλλάξουνε, θα γίνουνε αλλιώς

Γιατί δεν μπορεί ο ρατσισμός να 'ναι πιο δυνατός

Από την καλοσύνη που μας δίδαξε ο θεός

Πάνω απ' όλα σεβασμός στον συνάνθρωπό μας

Γιατί όσο κι αν μας τσούζει... είναι για το καλό μας!»

Η ΚΑΜΠΑΝΙΑ "ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ"ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

ΠΟΛΙΤΕΣ

ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ
Τα

αυριανά «αφροελληνόπουλα»

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΣΩΤΗΡΧΟΥ
«...Εχω ένα όνειρο, ότι μια ημέρα αυτό το έθνος θα ξεσηκωθεί και θα ζήσει το αληθινό νόημα της πεποίθησής του: "Θεωρούμε αυτές τις αλήθειες αυταπόδεικτες: ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν δημιουργηθεί ίσοι".

Εχω ένα όνειρο, ότι τα τέσσερα παιδιά μου μια ημέρα θα ζήσουν σε ένα έθνος όπου δεν θα κριθούν από το χρώμα του δέρματός τους, αλλά από το περιεχόμενο του χαρακτήρα τους.Εχω ένα όνειρο σήμερα...».
Ενα μικρό απόσπασμα από ένα μεγάλο όνειρο: αυτό που μοιράστηκε πριν από 45 χρόνια ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ο νεότερος, μιλώντας στη μεγαλειώδη συγκέντρωση για τα πολιτικά δικαιώματα των μαύρων στην Ουάσιγκτον. Σήμερα, ακριβώς 40 χρόνια μετά τη δολοφονία του στις ΗΠΑ, εξελέγη πρόεδρος ένας μαύρος: την ιστορικότητα της εκλογής του σίγουρα κρίνει το χρώμα του δέρματός του, αλλά την ιστορικότητα της προεδρίας του θα την κρίνει ο χαρακτήρας του.
Εμπνευσμένη από αυτόν τον λόγο είναι η εκστρατεία της Νεολαίας Ενάντια στο Ρατσισμό στην Ευρώπη/YRE «Εχω ένα όνειρο», που ζητεί το αυτονόητο για τη χώρα μας: ίσες ευκαιρίες και δικαιώματα για όλα τα παιδιά που γεννιούνται ή μεγαλώνουν στην Ελλάδα και αναγνώρισή τους ως Ελλήνων πολιτών. Ισως αυτός να είναι ο αγώνας των πολιτικών δικαιωμάτων για τη χώρα μας, με μια καθυστέρηση αρκετών δεκαετιών.

Σήμερα μας μιλάνε μερικά από τα παιδιά που συμμετέχουν στην εκστρατεία της YRE, τα αυριανά «αφροελληνόπουλα», για όσους μοιράζονται το όνειρο του προφητικού ιερέα. Και μας ζητάνε εξηγήσεις επειδή τους στερούμε το όνειρο.

Ιωάννα Οχουντζίκιε

«Τι νόμος είναι αυτός που κάνει διακρίσεις στα δικαιώματα των παιδιών;»
«Αλήθεια τι νόμος είναι αυτός που κάνει διακρίσεις στα δικαιώματα των παιδιών;» μας ρωτά η 16χρονη μαθήτρια της Β' Λυκείου Ιωάννα Οχουντζίκιε.

«Οι γονείς μου κατάγονται από τη Νιγηρία αλλά εγώ γεννήθηκα εδώ στην Ελλάδα. Ομως δεν θεωρούμαι Ελληνίδα, δεν έχω τα ίδια δικαιώματα με τα παιδιά των Ελλήνων και αντιμετωπίζομαι σαν να είμαι μετανάστρια η ίδια -χωρίς να είμαι», μας συστήνεται.

Η γνώμη της για το κυβερνητικό νομοσχέδιο; «Ούτε λίγο ούτε πολύ -μέσα σε έξι σειρές όλες κι όλες!- μας λένε πως θα μας δίνουν στην ηλικία των 18 χρόνων μια 5ετή άδεια παραμονής σαν να είμαστε μετανάστες. Ομως εμείς δεν είμαστε μετανάστες, είμαστε τα παιδιά μεταναστών... Αλλά ακόμα κι έτσι, πάλι μας χωρίζουν:

**Σε αυτούς που έχουν και τους δύο γονείς τους εδώ νόμιμα και σ' αυτούς που δεν τους έχουν.

**Σ' αυτούς που τέλειωσαν το Γυμνάσιο και σ' αυτούς που δεν το τέλειωσαν.

**Σ' αυτούς που γεννήθηκαν εδώ και σ' αυτούς που δεν γεννήθηκαν εδώ.

Με τόσες εξαιρέσεις, αν αυτός ο νόμος δεν είναι ένας άδικος νόμος, τότε τι είναι;

Και μετά λες είναι μια αρχή, αλλά εγώ δεν θέλω να τελειώσει εκεί...Τα παιδιά που δεν γεννήθηκαν εδώ, αλλά μεγάλωσαν εδώ, έμαθαν τη γλώσσα, την ιστορία, τη γεωγραφία, έζησαν τρυφερές στιγμές, γιατί θα πρέπει να έχουν λιγότερα δικαιώματα από όσους γεννηθήκαμε εδώ;

Κι όλοι μαζί γιατί θα πρέπει να έχουμε λιγότερα δικαιώματα από τα παιδιά που γεννιούνται με την ελληνική υπηκοότητα;

Αλήθεια, τι νόμος είναι αυτός που κάνει διακρίσεις στα δικαιώματα παιδιών;

Δίκαιος νόμος θα ήταν μόνο αυτός που θα έδινε την ελληνική υπηκοότητα σε όλα τα παιδιά των μεταναστών είτε γεννήθηκαν είτε μεγάλωσαν εδώ. Το να ζητήσω από την κυβέρνηση να μας αντιμετωπίσει με σοβαρότητα -επιτέλους είμαστε 200.000 παιδιά- είναι ευχή. Το να παλέψω για τα δικαιώματά μου είναι ανάγκη!»

Ελένη Φαλούγι

«Από τον έλεγχο εισιτηρίων μας πήγαν στο κρατητήριο»
Η 16χρονη Ελένη Φαλούγι, μαθήτρια της πρώτης Λυκείου, γεννήθηκε εδώ από Νιγηριανούς γονείς.

Μας μιλά για μια... εμπειρία της φέτος το καλοκαίρι. «Μαζί με μια φίλη μου δουλεύαμε στο μοίρασμα φυλλαδίων. Εκείνο το πρωί ξεκινήσαμε να πάμε όπως πάντα με το τρένο στην Ομόνοια, που είναι το γραφείο όπου θα παίρναμε τα φυλλάδια. Φτάσαμε και ενώ ήμασταν πια στις τελευταίες σκάλες για να βγούμε από τον σταθμό -πολύ μακριά δηλαδή από τα σημεία ελέγχου εισιτηρίων- δύο ελεγκτές μας ζήτησαν τα εισιτήριά μας. Τους απαντήσαμε πως τα είχαμε ήδη πετάξει όταν περάσαμε τα σημεία ελέγχου και αυτοί μας είπαν πως έπρεπε να μας πάνε στο Αστυνομικό Τμήμα· δεν πίστευαν τις εξηγήσεις μας και μας χαρακτήρισαν "ιερόδουλες". Εκεί ένας αξιωματικός μάς ρώτησε τι είχε γίνει. Του εξηγήσαμε αλλά στην πραγματικότητα δεν ήθελε να μας ακούσει και μας έβρισε και αυτός αποκαλώντας μας με τον ίδιο χαρακτηρισμό.

Στη συνέχεια έψαξε την τσάντα της φίλης μου για να δει αν είχε λεφτά για το πρόστιμο και όταν τελείωσε διέταξε να μας πάνε στο κρατητήριο.

Εκεί βρεθήκαμε ανάμεσα σε 15 ενήλικους άνδρες. Ο χώρος ήταν κλειστός με ένα και μοναδικό παράθυρο και όλοι οι κρατούμενοι ανεξαιρέτως κάπνιζαν, με αποτέλεσμα η ατμόσφαιρα να είναι αποπνικτική. Η φίλη μου, που έχει ένα πρόβλημα υγείας με το συκώτι της, έπαθε κρίση, άρχισε να κλαίει και να φωνάζει πως την πονάει η κοιλιά της. Σοκαρίστηκα, ένιωθα τη γη να φεύγει κάτω από τα πόδια μου. Μέσα στον πανικό μου άρχισα να χτυπώ την πόρτα και να φωνάζω στους φύλακες... Χρειάστηκαν 10 λεπτά για να έρθει κάποιος να ρωτήσει τι συμβαίνει. Οταν του εξήγησα, άνοιξε την πόρτα, πήρε τη φίλη μου, ενώ εμένα με έκλεισε ξανά μέσα, παρ' όλα τα παρακάλια μου να βγω για να τη βοηθήσω... Πέρασαν ακόμα 5 λεπτά για να μου επιτρέψουν τελικά να μείνω μαζί της.

Η Ιουλιέτα έκλαιγε συνεχώς, ήταν σε κρίση πανικού, έτρεμε και φώναζε και εγώ δεν ήξερα τι να κάνω. Ημουν κι εγώ σε κατάσταση σοκ.

Επειτα από μισή ώρα περίπου ήρθαν οι δικοί μας με τα χαρτιά μας, τα οποία και έδωσαν στους αστυνομικούς. Στην αρχή δεν πίστευαν ότι είμαστε εμείς στις φωτογραφίες. Συνέχιζαν να επιμένουν πως είμαστε "ιερόδουλες". Αποφασίσαμε να καλέσουμε τον πρέσβη της Νιγηρίας. Ευτυχώς ήρθε αμέσως στο Τμήμα και έτσι επιτέλους μας άφησαν ελεύθερες, ύστερα από 3 ώρες και 45 λεπτά!

Το απίστευτο είναι ότι αν δεν είχε έρθει ο πρέσβης δεν ξέρω πότε θα τελείωνε αυτή η ταπεινωτική περιπέτεια. Κι όλα αυτά για έναν έλεγχο εισιτηρίου... Αυτό είναι πραγματική κατάντια.

Ακόμα δεν έχω καταλάβει γιατί έπρεπε να υποστώ αυτή τη συμπεριφορά...Εσείς μπορείτε να βγάλετε κάποιο συμπέρασμα;».

Μαριάνθη Ιντόου

«Τρέχω και δεν φτάνω γιατί έγραψαν το όνομά μου με ένα όμικρον...»
Για το παράλογο που βιώνει μας μιλά η μαθήτρια στη Γ' Λυκείου Μαριάνθη Ιντόου που γεννήθηκε εδώ πριν από 17 χρόνια:

«Ζω στο παρόν, υπάρχω για το μέλλον... Το μέλλον. Με το που ξεκινάμε την εκπαιδευτική μας πορεία αυτή η λέξη καταλαμβάνει όλο και μεγαλύτερο χώρο στη συνείδησή μας. Και οι γονείς μας, ως μετανάστες, έχουν μεγαλύτερη έγνοια γι' αυτό...

Εργαζόμαστε σκληρά και αδιάκοπα για να πετύχουμε την εισαγωγή μας σε ένα ανώτερο εκπαιδευτικό ίδρυμα...Υπάρχουν όμως παιδιά, συγκεκριμένα παιδιά μεταναστών, που ίσως δεν θα τα καταφέρουν γιατί αντιμετωπίζουν "παράλογα" προβλήματα. Οπως κι εγώ... Το "πρόβλημά" μου είναι το όνομά μου. Ναι, το όνομά μου.

Λέγομαι Μαριάνθη Ιντόου. Δεν πιστεύω ότι το όνομά μου είναι τόσο δύσκολο για να μην μπορούν να το γράψουν ή να το διαβάσουν. Απλά γράφεται με δύο όμικρον. Στο δικό μου το σχολείο όμως το έγραψαν με ένα, με αποτέλεσμα στα χαρτιά τους να είμαι η Μαριάνθη Ιντου. Το παράλογο είναι ότι τώρα μού λένε πως εγώ η ίδια πρέπει να διορθώσω το λάθος που έκαναν αυτοί! Είμαι αναγκασμένη να πάω να μεταφράσω χαρτιά επί χαρτιών, τα οποία να δείχνουν την πραγματική ορθογραφία του ονόματός μου, αλλιώς μου 'παν πως δεν θα γράψω στις πανελλαδικές εξετάσεις!

Ζω και μορφώνομαι κι εγώ όπως και οι υπόλοιποι συμμαθητές μου στη χώρα που οι μαθητές θεωρούνται οι πιο σκληρά εργαζόμενοι... Δικαιούμαι να έχω τα ίδια όνειρα κι ας βρέθηκαν οι γονείς μου εδώ ως μετανάστες. Και δικαιούμαι να μην πάψω να ονειρεύομαι και να προσπαθώ να ζήσω όπως όλοι οι συνομήλικοι και συνομήλικές μου».

ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ...

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (4/12/2008)

«Δεν ξέρω άλλο τόπο. Εδώ γεννήθηκα...»
«Με προσβάλλει που με αντιμετωπίζουν σαν μετανάστη. Δεν έχω έρθει σαν μετανάστης, δεν την καταλαβαίνω αυτήν τη λέξη, γιατί θεωρούμαι μετανάστης; Δεν μπορούν να με πουν ούτε καν αλλοδαπό. Αλλά δυστυχώς έτσι είναι τα πράγματα. Και τι να την κάνω μια πενταετή άδεια παραμονής; Αλλωστε, με τόσα χρόνια ανανεώσεις μπορώ πια να βγάλω άδεια παραμονής αορίστου χρόνου. Θα 'θελα όμως να είχα την ελληνική υπηκοότητα».
Ο Χάρης Ντεγκράφτ γεννήθηκε εδώ πριν από 30 χρόνια. Μιλά χαμηλόφωνα, συνεσταλμένα, σχεδόν ντροπαλά. Νιώθει λίγο άβολα που μιλά για τον εαυτό του. Ο πατέρας του είναι από την Γκάνα και η μητέρα του από τον Μαυρίκιο. Σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων και εργάζεται σε κατάστημα αθλητικών ειδών. Στα 18 του αναγκάστηκε κι αυτός να τρέχει για τα χαρτιά (άδεια παραμονής) αφού δεν είχε υπηκοότητα.

«Νομίζω ότι ο κόσμος στην Ελλάδα έχει καταλάβει ότι υπάρχουν ξένοι που θέλουν να ζήσουν εδώ και πρέπει να καταλάβουν τους "ξένους" που έχουν μεγαλώσει εδώ. Με ρωτάνε συνέχεια από μαι, τους λέω ότι γεννήθηκα εδώ και μου λένε "δεν είσαι ξένος". Δεν μπορώ να δεχτώ ότι δεν είμαι Ελληνας. Είναι θέμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κοινωνικής αποδοχής. Νιώθω μπερδεμένος. Από τη μια πιστεύεις και νιώθεις ότι είναι η δική σου πατρίδα και από την άλλη να μη σε δέχονται όπως θα περίμενες. Η κοινωνία είναι ανοιχτή αλλά και κλειστή ταυτόχρονα.

Είχα πάει για καλοκαιρινή εργασία στην Κεφαλονιά και οι ντόπιοι με κοιτούσαν περίεργα και δεν μου μιλούσαν και την επομένη το αφεντικό μου 'πε "γυρνάς πίσω". Ανθρωποι είμαστε, αυτό μου προκάλεσε δυσάρεστα αισθήματα και με πείραξε πολύ... Μικρός δεν έδινα σημασία κι ας ήμουν το μοναδικό σκούρο παιδί. Και να υπήρχε προκατάληψη την αγνοούσα...

Υποτίθεται ότι είναι καλός ο προτεινόμενος νόμος αλλά δεν είναι γιατί έχει προκατάληψη. Ολοι γνωρίζουν ότι υπάρχουν παιδιά που ζουν εδώ από ξένους γονείς, αλλά υπάρχει μια λεπτή γραμμή που δεν μπορούμε να περάσουμε επειδή δεν μας επιτρέπουν να την περάσουμε.

Αυτή τη στιγμή εστιάζω στη δουλειά μου και τη θεωρώ πολύ σημαντική επειδή δεν θέλω να μείνω στον δρόμο και θα χρειαστεί σε λίγο καιρό να βοηθήσω κι εγώ τους γονείς μου. Κάνω όνειρα για μεγαλύτερη κοινωνική αποδοχή. Αυτό θα ήθελα από την πολιτεία: να διδάξει στους ανθρώπους τι είναι το σωστό, για να ξέρουμε πού βρισκόμαστε. Θα ήθελα πολύ να μάθω τη γνώμη του ελληνικού λαού, τι πιστεύει για μας, αν μας αποδέχονται, αν τους εξαγριώνει η παρουσία μας. Βλέπω όλα αυτά τα ρεπορτάζ και νομίζω ότι αυτά είναι τα ερωτήματα που θα 'πρεπε να απαντηθούν και από τον νομοθέτη.

Στην ουσία δεν ξέρω άλλο τόπο, στην Γκάνα δεν έχω πάει ποτέ, πήγα δύο φορές μικρός στον Μαυρίκιο, τελευταία φορά που ταξίδεψα ήταν το 1990 και παρά τις φοβερές θάλασσες και παραλίες που άλλοι ονειρεύονται να επισκεφθούν, εγώ ήθελα να γυρίσω πίσω.

Ενας φίλος μου από το σχολείο πήγε για σπουδές στον Καναδά και έχει πάρει ήδη την υπηκοότητα κι ας μεγάλωσε εδώ. Κι εμείς παρά τις δυσκολίες θέλουμε να μείνουμε εδώ. Δεν μπορώ να μην τη θεωρήσω πατρίδα μου, έχω την ελληνική νοοτροπία, απλά νιώθω μια πικρία και απογοήτευση από την όλη ιστορία...».

ΟΤΑΝ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΧΩΡΕΣ ΧΟΡΗΓΟΥΝ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ, ΕΜΕΙΣ ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΕΝΤΑΕΤΗ ΑΔΕΙΑ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ

Αναδημοσίευση από ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (4/12/2008)
Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΣΩΤΗΡΧΟΥ
Οταν στην υπόλοιπη Ευρώπη χορηγούν ιθαγένεια στα παιδιά των μεταναστών, εμείς συζητάμε για μια πενταετή άδεια παραμονής τους ως μεταναστών. Για να περάσουμε από το «δεν θα γίνεις Ελληνας ποτέ Αλβανέ» -το εθνοψυχωτικό σύνθημα που διέπει ωστόσο την επίσημη πολιτική, αφού η πολιτογράφηση Αλβανών αποτελεί ένα ακόμη σύντομο ανέκδοτο για τους επαΐοντες- στο «δεν θα γίνεις Ευρωπαίος ποτέ, Ελληνα πολιτικέ».
Και να γιατί: Μπορεί να μην υπάρχει ενιαία αντιμετώπιση στην Ε.Ε. των 15, ωστόσο τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σύγκλιση μεταξύ των χωρών που είχαν αποκλεισμούς από την ιθαγένεια, κυρίως συγκεκριμένων εθνικοτήτων, και αυτών που εφάρμοζαν το δίκαιο του εδάφους, χορηγώντας αυτόματα με τη γέννηση την ιθαγένεια σε ένα παιδί μεταναστών. Σε γενικές γραμμές τα παιδιά των μεταναστών μπορούν να αποκτήσουν την ιθαγένεια εφόσον έχουν γεννηθεί και μένουν τα περισσότερα χρόνια της ανήλικης ζωής τους στη χώρα. Αυτή η αρχή είναι το λεγόμενο δίκαιο του εδάφους, που κερδίζει ολοένα... έδαφος ακόμη και στις χώρες για τις οποίες η καταγωγή -δίκαιο του αίματος- διαδραμάτιζε τον κύριο ρόλο στην απόκτηση ιθαγένειας.
«Ολες οι χώρες, ακόμη και αυτές που θεωρούνταν παράδειγμα του δικαίου του αίματος στη διεθνή βιβλιογραφία άλλαξαν» μας λέει ο ιστορικός Λάμπρος Μπαλτσιώτης: «Για παράδειγμα, στη Γερμανία εδώ και μία δεκαετία περίπου, αν ένα παιδί γεννηθεί στη χώρα και ένας γονιός του είναι οκτώ χρόνια νόμιμος κάτοικος, αποκτά τη γερμανική ιθαγένεια με τη γέννησή του».
Στην Ε.Ε. τα παιδιά των μεταναστών, η δεύτερη γενιά όπως είναι γνωστή, αποκτούν την υπηκοότητα και γίνονται πολίτες με κάποιες προϋποθέσεις πιο αυστηρές ή πιο χαλαρές, ανάλογα με τη χώρα. Στην Ελλάδα δεν υπήρχε καμία πρόβλεψη γι' αυτά τα παιδιά μέχρι σήμερα, ενώ το σχετικό νομοσχέδιο εισηγείται την υπό προϋποθέσεις υπαγωγή τους στο καθεστώς τού υπό μακρόν διαμένοντος μετανάστη, που σημαίνει πενταετή άδεια παραμονής όταν ενηλικιωθούν, μόνον αν έχουν γεννηθεί στη χώρα μας και εφόσον και οι δύο γονείς τους μένουν ακόμη, και νόμιμα, εδώ. Για ιθαγένεια ούτε κουβέντα παρά τις σχετικές ρυθμίσεις που έχουν προτείνει τόσο γνωμοδοτικά όργανα του αρμόδιου υπουργείου (ΚΕΑΔ, ΙΜΕΠΟ) όσο και ο Συνήγορος του Πολίτη, που σε πρόσφατη ετήσια έκθεσή του προς τη Βουλή των Ελλήνων αναφέρει συγκεκριμένα: «Η αναμόρφωση του δικαίου ιθαγένειας προς την κατεύθυνση της αναγνώρισης δικαιώματος στην ελληνική ιθαγένεια σε όσους αλλοδαπούς έχουν αποδεδειγμένο μακρόχρονο, σταθερό και ισχυρό δεσμό με τη χώρα, φαντάζει πλέον ολοένα και περισσότερο αναγκαία, μεταξύ άλλων και για να αποφευχθούν προβλήματα κοινωνικής συνοχής. Στην κατηγορία όσων θα πρέπει να επωφεληθούν εντάσσονται (...) κυρίως όσοι αλλοδαποί έχουν γεννηθεί και ενηλικιωθεί στην Ελλάδα, καθώς επίσης ενηλικιωθέντα στην Ελλάδα τέκνα αλλοδαπών, οι οποίοι είναι κάτοχοι άδειας επί μακρόν διαμένοντος ή άδειας αόριστης διάρκειας». Εισηγήσεις τις οποίες η ηγεσία του υπουργείου Εσωτερικών πεισματικά αγνοεί.
Μία κοινή συνισταμένη όλων των ευρωπαϊκών χωρών πάντως, είναι ότι τα παιδιά της τρίτης γενιάς, δηλαδή τα εγγόνια των μεταναστών παίρνουν την ιθαγένεια, είναι δηλαδή πολίτες στη χώρα που γεννιούνται. Στην Ελλάδα δεν έχουμε προβλέψει ακόμη τίποτε σχετικό. Οι «πρωτοτυπίες» μας δεν έχουν τέλος:
* Το γεγονός ότι κάποιο παιδί έχει ολοκληρώσει τη βασική εκπαίδευση στη χώρα που μεγάλωσε συνιστά δικαίωμα στην ιθαγένεια στην υπόλοιπη Ε.Ε., ενώ εδώ το ίδιο γεγονός δεν παίζει κανένα ρόλο.
* Με το ισχύον σύστημα ακόμη και τα παιδιά που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα ή έχουν μεγαλώσει εδώ, υποχρεούνται να πληρώνουν παράβολο το οποίο είναι το ακριβότερο σε όλη την Ευρώπη (1.500 ευρώ).
* Είμαστε από τις ελάχιστες χώρες που δεν αιτιολογεί την απόρριψη ιθαγένειας ακόμη και στα παιδιά που έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει στην Ελλάδα.
* Εχουμε τα μεγαλύτερα ποσοστά αποκλεισμού από την κτήση ιθαγένειας, αφού το 90% όσων την αποκτούν είναι ομογενείς εξ Αλβανίας, το 8% σύζυγοι Ελλήνων πολιτών και απομένει ένα ταπεινό 2% για όλους τους υπόλοιπους αλλοδαπούς και τα παιδιά τους, άσχετα αν έχουν γεννηθεί ή μεγαλώσει εδώ.
Η «Απαράδεκτα» κρίνουν τα μέτρα της κυβέρνησης για τα παιδιά των μεταναστών οι ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ Σταύρος Λαμπρινίδης και Μαριλένα Κοππά σε σχετική ερώτησή τους προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, επειδή το σχέδιο νόμου δεν δίνει δικαίωμα ιθαγένειας στα παιδιά που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα από νόμιμα διαμένοντες γονείς και εξαιρεί παντελώς από τις προβλέψεις του τόσο παιδιά που γεννιούνται στην Ελλάδα από μη νόμιμους μετανάστες -ακόμα και αν αυτά ζουν κι ενηλικιώνονται στη χώρα όπως όλα τα υπόλοιπα παιδιά- όσο και παιδιά μεταναστών που γεννιούνται μεν εκτός Ελλάδος, αλλά μεγαλώνουν και σπουδάζουν σε ελληνικά σχολεία και πληρούν όλες τις υπόλοιπες προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για τα γεννηθέντα εν Ελλάδι παιδιά μεταναστών. *

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟΥ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ & ΤΗΣ ΞΕΝΟΦΟΒΙΑΣ

Η πρόταση για ρύθμιση της εκκρεμότητας της 2ης γενιάς μεταναστών αποτελεί μια ένδειξη ότι η ελληνική πολιτεία κατάλαβε ότι επιτέλους κάτι πρέπει να γίνει. Ωστόσο μοιάζει να απέχει ακόμη από το να κατανοήσει το μέγεθος των προκλήσεων που βρίσκονται μπροστά της. Η ελληνική κοινωνία είναι "έτοιμη" από καιρό για να δεχθεί μια μεταρρύθμιση του δικαίου ιθαγένειας και την ισότιμη συμμετοχή των νέων "μεταναστών", δηλαδή όσων γεννήθηκαν ή μετανάστευσαν ανήλικοι στη χώρα. Σε ποιον μπορεί να συμφέρει ο διαχωρισμός της νέας γενιάς και της νέας εργατικής δύναμης της χώρας σε γηγενείς, μακρά διαμένοντες και «οικονομικούς μετανάστες»;

Οι περιοριστικοί όροι απόκτησης της άδειας μακράς διαμονής από τη 2η γενιά μεταναστών -οι οποίοι είναι τόσο προσφιλείς στον Έλληνα νομοθέτη- δεν θα λύσουν το πρόβλημα, όπως ακριβώς και η περιοριστική νομιμοποίηση που, αποτυγχάνοντας, παρέσυρε στη δίνη της μετανάστες σε απεργία πείνας απελπισίας. Τόσο η νομιμοποίηση, όσο και η μεταρρύθμιση του κώδικα ιθαγένειας αποτελούν πολιτικές τομές που δεν μπορούν να εκπληρώσουν τις προσδοκίες για τους κοινωνούς και την πολιτεία με ημίμετρα, παλινωδίες και δειλές ρυθμίσεις.

7 προτάσεις για μια σφαιρική και αποτελεσματική ρύθμιση:

1.Για όλους τους μετανάστες: με τη συμπλήρωση 5 ετών διαμονής στη χώρα – ασχέτως λόγων άδειας διαμονής –δυνατότητα επιλογής είτε για υποβολή αίτησης πολιτογράφησης είτε για απόκτηση άδειας μακράς διαμονής.

2.Για τα παιδιά αλλοδαπών που γεννιούνται στην Ελλάδα: κτήση ελληνικής ιθαγένειας από τη γέννηση εφόσον ή αφού ο ασκών τη γονική μέριμνα διαμείνει στη χώρα για 5 έτη.

3.Για τους αλλοδαπούς που ενηλικιώνονται στη χώρα: με τη συμπλήρωση 5 ετών διαμονής σε αυτήν, απόδοση άδειας μακράς διαμονής καθ’ υπέρβαση και προς το ευνοϊκότερο, των προβλεπομένων στη σχετική οδηγία.

4.Ανταποδοτικό παράβολο πολιτογράφησης: μείωση του κόστους του παραβόλου πολιτογράφησης ανάλογα προς το διοικητικό κόστος εξέτασης της αίτησης: ~50-100€.

5.Διαδικασίες ιθαγένειας: υπαγωγή τους στον Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, αιτιολογημένη απάντηση με δυνατότητα προσφυγής, εύλογες προθεσμίες.

6.Παράβολο μακράς διαμονής: Απαλλαγή από το παράβολο των ενηλικιωθέντων αλλοδαπών οι οποίοι γεννήθηκαν ή μετανάστευσαν ανήλικοι στην Ελλάδα και δικαιούνται άδεια μακράς διαμονής σύμφωνα με την παραπάνω ρύθμιση.

7.Δικαιώματα Μακράς Διαμονής: για την πλήρη ενσωμάτωση της σχετικής Οδηγίας και για να υπάρχει νόημα στην απόδοση του καθεστώτος Μακράς Διαμονής είναι αναγκαία η πρόβλεψη ομοίων δικαιωμάτων («comparable rights») για τους δικαιούχους, όπως ισότητα στις παροχές κοινωνικού κράτους, δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις τοπικές εκλογές.

Η μετανάστευση δίνει και ικανοποιεί υποσχέσεις κοσμογονίας: για τη συμβίωση, την ανάπτυξη, τη δημοκρατία των πολιτών και των δικαιωμάτων. Αλλά για να μπορεί κανείς να διακρίνει και να αδράξει τις ιστορικές της ευκαιρίες χρειάζονται δύο πράγματα: α) αφενός να μην είναι τυφλωμένος από το φόβο, την ανασφάλεια, την άγνοια, την ημιμάθεια και τις προκαταλήψεις και β) αφετέρου να ξεκινά από το υποκείμενο των δικαιωμάτων ως κέντρο του συλλογισμού του καταλήγοντας στο συλλογικό συμφέρον, δηλαδή υπέρ των κοινωνών σε παραγωγική και ειρηνική συμβίωση και όχι ενός αυθαίρετα προσδιορισμένου και απρόσωπου εθνικού συμφέροντος.

Μίλτος Παύλου